วิธีระบุชนิดแร่

นักวิทยาแร่ระบุชนิดแร่ด้วยชุดการทดสอบทางกายภาพเล็กๆ ที่เมื่อใช้ร่วมกันจะชี้ไปยังชนิดเดียว คุณสามารถทำการทดสอบส่วนใหญ่ที่บ้านได้ด้วยเหรียญ มีด และแผ่นกระเบื้องที่ไม่เคลือบ นี่คือการทดสอบที่สำคัญและลำดับที่ควรใช้

ความแข็ง

ความแข็งคือการทดสอบแรกและทรงพลังที่สุด ด้วยมาตราโมส์ตั้งแต่ 1 ถึง 10 ให้หาว่าอะไรขูดแร่เป็นรอยได้และแร่ขูดอะไรเป็นรอยได้: เล็บมือ (ประมาณ 2.5) เหรียญทองแดง (ประมาณ 3.5) มีดเหล็กหรือกระจก (ประมาณ 5.5) เพียงเท่านี้ก็แยกแร่ที่อ่อนอย่างทัลก์ออกจากแร่ที่แข็งอย่างควอตซ์ได้ วิธีการเต็มรูปแบบอยู่ใน คู่มือมาตราโมส์ ของเรา

สีผงแร่

ถูแร่บนแผ่นกระเบื้องพอร์ซเลนที่ไม่เคลือบแล้วดูสีของผงแร่ สีผงแร่มักเชื่อถือได้มากกว่าสีพื้นผิว: ฮีมาไทต์อาจดูเป็นสีเทาหรือสีแดง แต่จะให้สีผงแร่เป็นสีน้ำตาลแดงเสมอ ขณะที่ไพไรต์ให้สีผงแร่เป็นสีดำอมเขียว

ความวาว

อธิบายว่าพื้นผิวสะท้อนแสงอย่างไร การแบ่งหลักคือแบบโลหะ (เหมือนโลหะขัดเงา: ไพไรต์ กาลีนา) กับแบบไม่ใช่โลหะ (แบบแก้ว แบบมุก แบบไหม แบบด้าน แบบดิน) ความวาวช่วยจัดแร่เป็นสองกลุ่มกว้างๆ ได้อย่างรวดเร็วก่อนที่คุณจะวิเคราะห์ต่อ

แนวแตกเรียบและรอยแตก

แนวแตกเรียบคือแนวโน้มที่จะแตกตามระนาบแบนเรียบ: ไมกาลอกออกเป็นแผ่น แฮไลต์แตกเป็นลูกบาศก์ แคลไซต์แตกเป็นทรงรอมบ์ แร่ที่ไม่มีแนวแตกเรียบจะแตกเป็นรอยแตกแทน ซึ่งมักมีพื้นผิวโค้งคล้ายเปลือกหอยอย่างควอตซ์ วิธีที่แร่แตกเป็นตัวบ่งชี้ที่ชัดเจน

ความถ่วงจำเพาะและเบาะแสอื่นๆ

น้ำหนักบอกอะไรได้มาก: กาลีนาและแบไรต์รู้สึกหนักผิดคาดเมื่อเทียบกับขนาด ความเป็นแม่เหล็ก (แมกนีไทต์) ปฏิกิริยากับน้ำส้มสายชู (แคลไซต์เกิดฟอง) และรูปทรงคริสตัล ช่วยเติมเต็มภาพให้สมบูรณ์

ให้แอปทำการทดสอบให้คุณ

Rock Identifier: GeoLens ประเมินคุณสมบัติเหล่านี้จากรูปถ่ายและรายงานแร่ที่เป็นไปได้มากที่สุดพร้อมคะแนนความมั่นใจ ใช้ เครื่องมือระบุแร่ เพื่อยืนยันการระบุชนิดด้วยมือ หรือเพื่อเริ่มต้นเมื่อคุณไม่มีเครื่องมือ

คำถามที่พบบ่อย